kāi chí dé gǔ chāi
开池得古钗

měi rén kāi chí běi táng xià, shí dé bǎo chāi jīn wèi huà.
美人开池北堂下|，拾得宝钗金未化。
fèng huáng bàn zài shuāng gǔ qí,
凤凰半在双股齐|，
diàn huā luò chù shēng huáng ní.
钿花落处生黄泥|。
dāng shí duò dì mì bù dé, àn xiǎng chuāng zhōng hái yè tí.
当时堕地觅不得，暗想窗中还夜啼|。
kě zhī jiāng lái duì fū xù, jìng qián xué shū gǔ shí jì.
可知将来对夫婿|，镜前学梳古时髻|。
mò yán zhì sǐ yì bù yí,
莫言至死亦不遗，
hái shì qián rén chū de shí.
还似前人初得时‖。