hé sòng zhī wèn xià shān gē
和宋之问下山歌

rì yún mù xī xià sōng shān, lù lián mián xī shù shí jiān.
日云暮兮下嵩山┃，路连绵兮树石间‖。
chū gǔ kǒu xī jiàn míng yuè, xīn péi huí xī bù néng hái.
出谷口兮见明月，心裴回兮不能还〓。