zì cháo luò yá
自嘲落牙

zuó cháo fàn lǐ yǒu cū shā, yǐn luò wēng wēng yí gè yá.
昨朝饭里有粗砂┃，隐落翁翁一个牙|。
wèi bào qī ér mò chóu chàng, jiàn cún zú yǐ yǎng hún jiā.
为报妻儿莫惆怅，见存足以养浑家‖。