tí méi zhuāng guō chéng fǔ shòu yín zhì
题梅庄郭成甫瘦吟帙

yǐ zhe méi huā dú shòu yín, bīng zhāng xuě jù zhào rén xīn.
倚着梅花读瘦吟，冰章雪句照人心。
wèi yīng zhǐ wèi yín shī shòu, qiě zhàn chūn fēng xiào shàng lín.
未应只为吟诗瘦，且占春风笑上林。