péng chéng
彭城

yī shuǐ yuān chún lǜ bù bō, sì shān yù lì bì cuó é.
一水渊淳绿不波‖，四山玉立碧嵯峨‖。
chéng tóu chú shí huáng lóu fù, tái shàng fēng yún yì dì gē.
城头刍石黄楼赋，台上风云亦帝歌‖。
zhú bó yǒu xiāng háo jié zài, shān hé wú yàng fèi xìng duō.
竹帛有香豪杰在‖，山河无恙废兴多。
nán ér yào zuò qiān nián diào, xì mǎ tái gāo shí kě mó.
男儿要作千年调‖，戏马台高石可磨‖。