ān dìng shān
安定山

cháng huái yù lěi lǐ zhé xiān, jīng shén hào hàn yóu bā biǎo.
?；秤窭堇钰叵桑窈棋伟吮?。
dǐng mó cāng tiān nòng bái rì, fāng zhàng péng lái sī qīng jiǎo.
顶摩苍天弄白日，方丈蓬莱思清矫。
wú xiāng sù hào shān shuǐ bāng, yíng qīng liáo bái zá cāng piāo.
吾乡夙号山水邦，萦青缭白杂苍缥。
rén jiān yào zì yǒu jiā qù.
人间要自有佳趣。
hé bì chén jiàn fú sāng xiǎo.
何必陈瞷扶桑晓。
jiāng láng xiù sè zhào mǐn wú, jǔ jué zì kě wàng yōu qiāo.
江郎秀色照闽吴，咀嚼自可忘幽悄。
làn kē shān yǔ fú yún qí, tū xīng qí shí líng fēi niǎo.
烂柯山与浮云齐，突星骑石凌飞鸟。
hé dú cǐ shān míng wèi yào, wú nǎi qián dé bì xuān rǎo.
何独此山名未燿，无乃潜德避喧扰。
dìng shì hú zhōng xiǎo yǒu tiān, zhòng xīng wèi yì lì tán le.
定是壶中小有天，众星未易立谭了。
wù zhī xiǎn huì gù yǒu shù, qiǎo lì shuí néng qióng hū miǎo.
物之显晦固有数、，巧历谁能穷忽秒、。
wǒ wén yàn yán gǔ yè wú, shān jīng bù zài shì chén yǎo.
我闻雁岩古业无，山经不载事沉杳、。
hòu shì qí mì shǐ fā jiàn, yóu rén zú jī jìng pán rào.
后世奇秘始发见、，游人足迹竟盘绕。
jiǔ huá miào guān rén wèi dǔ, liú láng dāng shí yǎn piān liǎo.
九华妙观人未睹、，刘郎当时眼偏瞭、。
gù zhī yǒu wù bì yǒu yù, cǐ lǐ shén míng fēi shēn miǎo.
固知有物必有遇，此理甚明非深渺、。
qǐ wéi ān dìng míng bù fǔ, zì jué liú láng cái lì shǎo.
岂惟安定名不腐、，自觉刘郎才力少、。
wǒ shī nà néng wéi zhòng qīng, jiǔ dǐng jiè zhù hóng máo xiǎo.
我诗那能为重轻，九鼎借助鸿毛小、。
qún háo zì kě jì táng xián, lián míng kuàng yǒu shī sēng jiǎo.
群豪自可继唐贤、，联名况有诗僧皎。