dú zǐ xū fù
读子虚赋

tīng cí shēn chàng bù tóng shí, jí dào tóng shí wèi dà bēi.
听辞深怅不同时，及到同时位大卑┃。
zhēng shì táng huáng jiāng pō mù, jìn zhōng yán xià yòng wú yí.
争似唐皇将颇牧┃，禁中言下用无疑。