fāng xiǎng gē
方响歌

lè zhōng hé lè piān kān shǎng, wú guò yè shēn tīng fāng xiǎng.
乐中何乐偏堪赏，无过夜深听方响〓。
huǎn jī jí jī qū wèi zhōng,
缓击急击曲未终，
bào yǔ piāo piāo shēng zuò shàng.
暴雨飘飘生坐上。
kēng kēng chēng chēng hán chóng chóng, pán wō cù pài míng jiāo lóng.
铿铿铛铛寒重重，盘涡蹙派鸣蛟龙。
gāo lóu lòu dī jīn hú shuǐ, suì diàn dǎ zhe shān sì zhōng.
高楼漏滴金壶水，碎电打著山寺钟。
yòu shì gōng qīng rù cháo qù,
又似公卿入朝去，
huán pèi míng yù cháng jiē lù.
环珮鸣玉长街路。
hū rán suì dǎ rù pò shēng, shí chóng tuī dǎo shān hú shù.
忽然碎打入破声，石崇推倒珊瑚树。
cháng duǎn cēn cī shí liù piàn, qiāo jī gōng shāng wú bù biàn.
长短参差十六片，敲击宫商无不遍。
cǐ lè bù jiào wài rén wén,
此乐不教外人闻，
xún cháng zhǐ xiàng táng qián yàn.
寻常只向堂前宴。