shuāng tiān xiǎo jiǎo lóu xià méi yī zhū, jīng dōng wú yī huā chūn bàn hū kāi, yī è shāo tóu chū wàn hóng zhōng yīn fù zhī
霜天晓角（楼下梅一株|，经冬无一花·春半忽开，一萼梢头出万红中因赋之）

jīng nián jì mò.
经年寂寞|。
yǐ fù huā qián yuē.
已负花前约|。
hū xiàng hóng méi cè pàn, kāi diǎn xuě yǒu rén jué.
忽向红梅侧畔，开点雪|、有人觉|。
bù kāi hé sì mò.
不开何似莫。
bǎi shāo cái yī è.
百梢才一萼|。
què wèn shòu yáng gōng é, liǎng sān ruǐ zěn néng zhe.
却问寿阳宫额|，两三蕊、怎能著|。